آه از این روز........ که مرواریدهای اشکم در دریای پر تلاطم روحم گم میشود و من در حسرت این فراق میسوزم... که بهشت را به بها دهند نه بهانه........

 پس خداحافظ بهشت و ای کاش به قدری خوب باشم تا روزی در آغوشت کشم... که فردوس بهای ما بود ما خود به ناچیز فروختیمش..........

ولی این غم از آن من است .

پس اگر تو امروز به دنیا آمده ای تولدت مبارک... که تولد من امروز نیست.... تولد من زمانی است که به دنیا بیایم بواسطه وجود عشقی لایزال و الهی در جانم... نه آنچه عاشقان اخیرا عشق می خوانند...

قصه ما بسر رسید ... دله به خونه اش نرسید.......

 خدایا کاری کن...

 که همیشه قادر به حفظ و نگهداری شعله مقدس امید و پشتکار در قلب مان باشیم.

خدایا کاری کن ...

که  در شب بیداری ها با تو باشم تا اشک هایم را با عشق خود پاک کنی.

خدایا رحم کن...

 بر آنان که می میرند از ترس دوست داشتن و عشق را بر خود حرام می کنند.