وای آسمان!چه زیبا پرندگانت را در آغوش گرفته ای وبر منقار پرستوهایش غذا می نهی !

ای دریا که  خوشحال صبح به صبح ماهیانت را از خواب بیدار میکنی آیا تا به حال  یک شب  در ساحل خفته ای؟ آیا هیچ می دانی که ماسه های ساحل چه شبهای طاقت فرسایی را گذرانده اند؟نمی دانی...

چه خوب یاد گرفتیم خیلی چیز ها رو نبینیم. انگاری که اصلا وجود ندارن. اشک مظلوم و آه بی پناه! تبریک!همه در رفاه هستند.هیچ کس گرسنه اش نیست.

دلها همه معطوف به خود اوست. همه در همه حال به یادش هستند.

تبریک

همه پروردگارشان  را ناظر اعمالشان می بینند.

کسی در کوچه باغهای شهرمان زمین نیافتاده است !